در حرمت فرزندان صاحب شير بر شيرخوار ، فرقى بين فرزندان نسبى و رضاعى او نيست ؛ ليكن نسبت به مرضعه ، تنها اولاد نسبى وى بر كودك حرام مىشوند و اولاد رضاعى او از صاحب شيرى ديگر ، بر كودك حرام نمىشوند . از برخى ، قول به حرمت نقل شده است . 21 بنابر قول مشهور ، پدر نسبى كودك نمىتواند با فرزندان نسبى و رضاعىِ پدر رضاعى طفل و نيز با اولاد نسبى شير دهنده ازدواج كند . در اينكه ازدواج ساير اولاد پدر نسبى كودك كه از زنى ديگر شير خورده‌اند با اولاد صاحب شير و نيز اولاد مرضعه ، جايز و صحيح است يا نه ، اختلاف است . اكثر فقها قائل به قول نخست‌اند . 22 بنابر قول مشهور ، انتشار حرمت به سبب رضاع تنها در عناوين نسبى زير است : مادر ، دختر ، خواهر ، عمّه ، خاله ، دختر برادر و دختر خواهر . در صورت عدم حصول يكى از عناوين هفت گانه با رضاع ، و حصول عنوانى خاص كه در نسب ملازم و متحد با يكى از عناوين هفت گانهء ياد شده باشد نه در رضاع ، حرمت تحقق نمىيابد ، مانند عنوان مادر نوهء انسان كه در نسبى ، ازدواج با او حرام است ؛ زيرا وى يا دختر انسان است و يا همسر پسر ( عروس ) او ، كه هر دو عنوان بر انسان حرام‌اند ؛ ليكن عنوان ياد شده در رضاعى موجب حرمت نمىشود . بنابراين ازدواج مرد با زنى كه نوهء او را شير داده حرام نيست 23 ( - - - ) عموم منزلت ) . رضاع در ابتدا از موانع ازدواج ، و پس از ازدواج موجب بطلان آن است ؛ از اين رو ، كسى كه با دختر شير خوارى ازدواج كرده ، در صورتى كه خواهر يا همسر ديگر يا جدّه يا مادر يا همسر پدر و يا همسر برادرش او را شير دهد ، عقد نكاح باطل مىشود . 24 ديگر احكام : چيزى كه به بول پسر بچهء شيرخوارى كه هنوز غذا خور نگشته ، نجس شده ، بنابر مشهور با يك بار آب ريختن روى آن پاك مىشود . 25 بر زن شيرده در صورتى كه روزه گرفتن براى خود او يا فرزندش بر اثر كم شيرى ، زيان داشته باشد ، روزه واجب نيست ؛